تبلیغات
شعر های عاشقانه و عارفانه

شعر های عاشقانه و عارفانه

احساست را امروز برای عزیزت بروز بده چون ممکن است فردا احساسی باشد ولی عزیزی نباشد

گفتم به می عشقت کردی تو گرفتارم

گفتی تو شدی شیدا اما ز تو بیزارم

 

گفتم که سپردم دل بر زلف تو میدانی؟

گفتی که خمش بنشین هرگز نشوی یارم

 

گفتم ز دو عالم من داغ تو به دل دارم

گفتی برو از پیشم دیگر مکن آزارم

 

گفتم چه به سر داری بردار از آن پرده

گفتی نشوی محرم  پنهان کنم اسرارم

 

گفتم به که گویم من غم های درونم را

گفتی که برو با تو هرگز نبود کارم

 

گفتم ز کوی تو امید کرم دارم

گفتی که نبینی آن بر جان تو رحم آرم

 

گفتم که نگاهم کن شاید که شوم آرام

گفتی برو ای عاشق نفرت ز تو من دارم


نوشته شده در جمعه 11 دی 1388 ساعت 04:46 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

نازنینا من تو را از جان هوادارم هنوز

                        رفتی و پیمان شکستی من وفادارم هنوز

                     *******

یاد تو در شهر دل آشوب به پا می کند

                         لعبت افسونگرم من عشق تو دارم هنوز

                    *******

باده نوشیدم نهان از جام عشقت در ازل

                         از شراب غیبی تو هشیارم هنوز

 

 

 

                     *******

از غم هجران تو کم مانده بوسم مرگ را

                           کرده ام پنهان ز اغیار تو اسرارم هنوز

                    *******

کس نمی پرسد از این آشفته دل حالی ولی

                            من ز هجرت با دل بیچاره غمخوارم هنوز

                    *******

جان من بودی ولی رفتی بدون یک وداع

                              هست دیدار رخ چون ماه تو کارم هنوز

                     *******

از فراقت خون ببارد هر شب از چشمان من

                                بس تو کردی بی وفایی از غمت زارم هنوز

                      *******

یاد شیرین وصالت مرهم درد من است

                                با خیال عسق تو از غیر بیزارم هنوز

                      *******

گرچه در حسرت بشد عمر من عاشق هدر

                                 گویم این را من ز جان دلبر تویی یارم هنوز

 

خیال عشق

 


نوشته شده در جمعه 11 دی 1388 ساعت 04:41 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

آدمــک اخـر دنـیــاسـت بخـند

آدمک عشق همین جاست بخند

دستخطی که تو را عاشق کرد

شوخـی کاغـذی مـاسـت بخند

آدمک خر نشوی گـریـه کـنی

کـل دنـیـا سـراب اسـت بـخـند

آن خدایی که بزرگش خواندی

بـه خدا مثـل تو تنهاست بخند

 

 

 

آدمک


نوشته شده در جمعه 4 دی 1388 ساعت 02:02 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

نوبتی هم باشه نوبت یه شعر خنده دار باحاله فقط بی زحمت آقایون نخونن بعد نگین نگفتی این رو گذاشتم فقط خانومها حال کنن

 

 

عشق یعنی علاقه نه کفگیرو ملاغه

                                    دوست دارم یه عالمه اندازه یه قابلمه

 

من عاشق تو هستم تو قابلمه نشستم

                                    یه لنگه کفش نو دستم منتظرت نشستم

 

عشق فقط عشق لاتی

                    عرق سگی با آب جو قاطی

 

شیش ماه زندونی بی ملاقاتی

                           چاقو کشی به عشق فاطی

 

خیال نکن گند لاتیم

                 ما فقط خاطر خاطیم

 

پسر ایرونی غول بیابونی

                      خودت میدونی عین میمونی

 

 

شلوارت لیه کفشت عالیه

                        تیپت لوتیه موهات رپیه

 

 

شلوارت لیه کفشت عالیه

                         جیبت خالیه پوزت خیلیه


نوشته شده در جمعه 4 دی 1388 ساعت 01:50 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

 

سحرم بار دگر  حلقه بزد عشق به در

مژده ای داد که دلدار تو آمد ز سفر

 

 

یار تا جلوه نمود از پس در یک لحظه

همه هستی ز نگاهش به دمی شد ز نظر

 

 

از فراقش شده بود این دل من زار ولی

ز وصالش همه غم های دلم گشت به در

 

 

از نگاهش به دلم ریخت شرابی که مپرس

دمی از دل بیچاره نپرسید خبر

 

 

گفتم ای دلبر شیرین نظرم ننمودی

گفت هرگز نکنم بر تو گنهکار نظر

 

 

گفتم آخر نه منم عاشق تو ای صنما

گفت بر عشق نگاردگری بند کمر

 

 

گفتم این من نتوانم که تویی جان و امید

گفت از عشق نگاری چو من ای دوست گذر

 

 

گفتم این دل چو گدایی به درت خواهد ماند

گفت هستی تو گدا شاه کند از تو حذر

 

 

رفت و در دام نگاهش دل عاشق را برد
مانده ام چشم به راهش که بیاید از در

نوشته شده در جمعه 4 دی 1388 ساعت 01:46 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

بی تو مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم.

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم.

شدم آن عاشق دیوانه كه بودم.

در نهان خانه ی جانم، گل یاد تو درخشید.

باغ صد خاطره خندید،

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد كه شبی با هم از آن كوچه گذشتیم،

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم.

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

 تو ، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت،

من ، همه محو تماشای نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام،

بخت، خندان و ،زمان رام.

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب.

شب و صحرا و گل و سنگ،

همه، دل داده به آواز شباهنگ.

یادم آید، تو به من گفتی:"از این عشق حذر كن!

لحظه ای چند بر این آب نظر كن!

آب، آیینه ی عشق گذران است.

تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است،

باش فردا كه دلت با دگران است!

تا فراموش كنی، چندی از این شهر، سفر كن!"

با تو گفتم:"حذر از عشق ندانم.

سفر از پیش تو هرگز نتوانم،

نتوانم!"

روز اول كه دل من به تمنای تو پر زد،

چون كبوتر لب بام تو نشستم.

تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم.

باز گفتم كه تو صیادی و من آهوی دشتم،

تا به دام تو در افتم، همه جا گشتم و گشتم،

حذر از عشق ندانم،

سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم!

اشكی از شاخه فرو ریخت.

مرغ حق، ناله تلخی زد و بگریخت...

ماه بر عشق تو خندید.

اشك در چشم تو لرزید،

یادم آمد كه دگر از تو جوابی نشنیدم،

پای در دامن اندوه كشیدم،

نگسستم، نرمیدم...

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب های دگر هم،

نكنی دیگر از آن كوچه گذر هم...!

بی تو اما به چه حالی من از آن كوچه گذشتم...!

 

             فریدون مشیری

 


نوشته شده در جمعه 4 دی 1388 ساعت 01:38 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

بلبلی رانرگسی با خواری از پیشش براند

بیدل بچاره را بر آتش هجران نشاند

 

 

بلبل بیچاره از عشقش پریشان گشت باز

نرگس زیبا ز سوز نغمه اش حیران بماند

 

 

گفت آخر گریه ات چیست ؟معنا باز گو

در میان ناله ها او نوحه ای این گونه خواند:

 

 

دلبرا از درد ما بیچارگان داری حذر

خود نمی دانی مگر عشقت مرا این سو کشاند

 

 

من اسیر خلوت خود بودم و در گوشه ای

دست مهرت در بزد من را  ز تنهایی رهاند

 

 

برقی از چشمان مستت خرمن جان را بسوخت

مست شد دل از دو دیده در غمت خون ها فشاند

 

 

چون سر لطف آمدی جانم فدایت گوش کن

                    عشق عاشق را به این صحرای بی پایان کشاند


نوشته شده در جمعه 4 دی 1388 ساعت 01:26 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

سیب سرخ


نوشته شده در یکشنبه 29 آذر 1388 ساعت 09:30 ق.ظ توسط نازیلا فتحی نظردهنده های با مرام | |

هوا ابر است و چشمان من تاریک از نور

باز هم بارش غم دار بارانی که خلاق خیسم کرد

هنوز هم پنچره باز است و ابر ها رو هم می رقصند

و من بی روح در هوای جسمم آبیاری می شوم

یک لبخند که گاه از بین لبانم بلوا می کند

و آشوب دلم را که در گیرست , پنهان

من از چشم های مردی که همیشه خیس است پر فرارم

که گویاست اشکهایش همیشه برای این و آن روان است

چترم که باز می شود احساس باران می میرد

و دیگر خدا نمی تواند با دست های بارانیش گونه هایم را لمس کند

من , پر هوس در راهروی خیابان در انتظارم

انتظار حس دستان نرم خدا که گونه ام را خیس می کند

اما بی خبر از این که امروز هوا آفتابیست

و چشمان من هنور از روشنی تاریک

 


نوشته شده در چهارشنبه 25 آذر 1388 ساعت 09:36 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظرات | |

بزرگترین گناه : سکوت،

 

بزرگترین شجاعت :دوست داشتن،

 

بزرگترین بار.یار،

 

بزرگترین بلا : فریب ،

 

بزرگترین اسرار : صداقت،

 

بزرگترین افتخار : عاشق شدن


نوشته شده در چهارشنبه 25 آذر 1388 ساعت 09:06 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |

وقتی دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر رفت من در انتظار آمدنش نشستم

وقتی که دیگر نمی توانست من را دوست بدارد من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد من شروع کردم

وقتی او تمام شد من آغاز شدم

وچه سخت است تنها متولد شدن

مثل تنها زندگی  کردن

مثل تنها مردن


نوشته شده در چهارشنبه 25 آذر 1388 ساعت 09:02 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |

می خواهم عروسک وار زندگی کنم تا اگر سرم به سنگ خورد نشکشند تا اگر دلم را کسی شکست چیزی احساس نکنم تا اگر به مشکلات زندگی برخوردم بی پروا به آغوش صاحبم که دخترک کوچکی بیش نیست پناه آورم . اما نه ..... چه خوب است که همین انسان خاکی باشم اما سنگ به سرم نخورد کسی دلم را نشکشند و مشکلات مرا از پای درنیاورد.


نوشته شده در چهارشنبه 25 آذر 1388 ساعت 09:00 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |

امشب از کوچه ات ای یار گذر خواهم کرد

گر اجازت بدهی بر تو نظر خواهم کرد

 

ور ببینم که فراموش شده عهد منت

از سر کوی تو ای یار سفر خواهم کرد

 

ور نگاهم نکنی باز کشی دست  ز من

عمر را با غم هجران تو سر خواهم کرد

 

گر به سویم بنمایی نظر از لطف  صنم

عاشفان را ز سر شوق خبر خواهم کرد

 

خواهم انداخت به پایت سر بی ارزش را

هم غم از سینه ی پر سوز به درخواهم کرد

 

گر بخواهد که فلک تیر زند بر جانت

جان به راه تو چو فرهاد سپر خواهم کرد

 

جان و امید دلم عاشق دیدار تو ام

گر نخواهی تو مرا باز گذر خواهم کرد


نوشته شده در سه شنبه 24 آذر 1388 ساعت 12:04 ب.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |

نگارم رفتنت دیوانه ام کرد

هوای دیدنت پروانه ام کرد

       ***********

شدم آواره تا یابم نشانت

هوای هجر تو بی خانه ام کرد

       ************

دلم می از نگاهت نوش می کرد

فراقت راهی میخانه ام کرد

      ************

نگشتم مست هرکز از شرابی

می چشمان تو مستانه ام کرد

   ************

رفیقم عشق بود و خاطراتت

جدایی همدم پیمانه ام کرد

     ***********

دلم آباد بود از وصلت ای یار

ولی هجران تو ویرانه ام کرد

   *************

به عاشق گفت عاقل کس شناسی؟

بگفت او از همه بیگانه ام کرد


نوشته شده در سه شنبه 24 آذر 1388 ساعت 11:55 ق.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |

مرا ز یاد برده ای نمی برم تو را ز یاد

                                       اگر چه هستی مرا فراق تو دهد به باد

هزار بار اگر کشی که دل ز مهر بر کنم

                                      شوم گدا به درگهت نام تو را برم زیاد

ز حد گذشت گریه ام برفت خنده ام ز لب

                                      مرا نمانده دلخوشی دلم کنی مگر تو شاد

به قبله ی نگاه تو نماز برده ام بسی

                                    جرا که در ازل دلم به دام خال تو فتاد

اگر چه جنت تو را به دانه ای فروختم

                                 ولی دلم عشق تو را به هستی و جهان نداد

بگفت عاقلی به من ز عشق او بکن حذر

                               بگفتمش نمی شود که با غمش دلم بزاد    

تو شاهی و اگر روی صلاح ما به دست توست

                              بدون تو به عاشقت لحظه ای عمر مباد  


نوشته شده در سه شنبه 24 آذر 1388 ساعت 11:37 ق.ظ توسط نازیلا فتحی نظر دهنده های با مرام | |